|
چرا پرواز نمی کنی ؟
من تمام سعي ام را م كنم تا روي كارهاي روزانه ام متمركز شوم .اماكودك بازيگوش ذهنم به سمت
دستهای تو لي لي مي كند . ديروز اين اس مس روي صفحه تلفن همراهم جا خوش كرد :
پرنده لب تنگ ماهي نشسته بود و به ماهي نگاه مي كرد و مي گفت : سقف قفست شكسته چرا پرواز
نمي كني؟
اين اس مس پنچ جمله اي آرامش زندگي ام را به هم زده است ! با خودم فكر مي كنم كه چه قدر پرنده
در اطرافم وجود دارد
و
من چقدر ماهي هستم
اطرافيانم مدام مي گويند از قفس سرشكسته وابستگي به تو بيايم بيرون اما من مي دانم بيرون آمدن همان و
مردن همان !
آخري يكي نيست به اين پرنده ها ي دلسوز بگويد كجاي دنيا ماهي مي تواند بدون آب زندگي كند ؟
كجاي دنيا ؟
من هر زور به قفس شكسته بالاي سرم نگاه مي كنم . چند بار سعي كردم سرم را از آب بيرون نگه دارم
و
بپرم اما ........... احساس خفگي تمام بدنم را قرق مي كند .
من چند بار سعي كرده ام ............... اما نمي شود به خدا
بگذريم از اين حكايت پرنده و ماهي بگذريم از فلسفه ماهي و قفس سرشكسته . همان بهتر كه بنشينم و با
تمام توانم روي روزمرگي متمركز شوم . اما
اما مگر لي لي اين كودك بازيگوش مي گذارد ؟!
دلم براي سكوت دستهايت تنگ شده است بي نهايت ! در ين روزهاي پر از دستهاي شلوغ و پرهياهو
دلم براي سكوت دست هايت تنگ شده عزيز تمام عيار من
من هر روز به تو و دستهاي نجيبت فكر مي كنم و
هر روز تكرار مي شود در من پرواز هزار پرستوي سبز
بگذريم از اين سفرهاي هميشه
بگذريم از اين همه دوستت دارم هايي كه تلنبار شده اند در دهانم
بگذريم از اين تا به ابد حسرت
بگذريم ....... بگذار باران آواز بخواند روي چشمهايم ............
|
