تبليغاتX
خدایا با تو ام حواست کجاست .............
خدایا با تو ام حواست کجاست .............

خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود به هر درش که بخوانند بی خبر نرود


 

                                   

 

      

 

یکشنبه بیست و چهارم شهریور 1387  توسط کاش نامی می شدم   |

 

 

فردا من قراره به دنیا بیام

کاش می تونستم جلوشو بگیرم

ولی افسوس که نمی شه نمی تونم درسته که امسال هم همه فراموش کردن و این هم اصلا

مهم نیست ولی می گم تا دنیا بدونه

 

آی مردم

 

          من قراره فردا به دنیا بیام

 

                  قراره ۲۲ ساله به دنیا بیام

 

جمعه بیست و دوم شهریور 1387  توسط کاش نامی می شدم   |

 

 

کفشهایم کو .........

 

اصلا نمی شه 

نمی شه   

درسته موندنمون سخت بود ولی این برگشتن سخت تره

حالا نه ............. کاش می تونستم بگم حالا نه .....................

می ترسم این برگشتن دورم کنه

نمی دونم

دیگه هیچی نمی دونم

البته زیاد فرقی هم نمی کنه

از دور شدن می ترسم

همین دور شدن بود که چیزی نمونده بود خیلی چیزارو ازم بگیره

خستم خیلی خسته کاش می تونستم بخوابم

 

 

پنجشنبه بیست و یکم شهریور 1387  توسط کاش نامی می شدم   |

 

  

      از بخت یاری ماست شاید که آنچه

 

می خواهیم یا به دست نمی آید یا از

 

دست

                          می گریزد     

                          

                             

 

 

                                   

 

 

شنبه شانزدهم شهریور 1387  توسط کاش نامی می شدم   |

 

 

مي خواهم به پدرم بگويید

 

به خدا دگر پير شده ام

 

ايستادنم مرد

 

عشق ، عصيان زمان مرا ترك كرد

 

شب كه خواب از من نااميد مي شود

 

همان جا كه با كليد چراغ تاريكي اتاق مرا در خود مي بلعد

 

من و چشمهايم كه پرند از پرواز

 

در فكرم ماندن نيست

 

بايد رفت و نخواست اين بي سرانجامي به ناچار را

 

چشمهايم در سوگ دستهايم پير شدند

 

اشكهايم پيري زود رس اميدم را هنوز به ياد خواهد داشت

 

من پير شدم

 

دگر بگوييد كسي صدايم نكند

 

من خواستن اين گناه بي هنگام را در باد رها مي كنم

 

همه بيمار شويد همه در باد رها شويد

 

دگر ناي نوشتنم نيست

 

دور شويد و اين دوره كردن ديدنم را رها كنيد

 

                                                    ساقی

 

                                    

چهارشنبه ششم شهریور 1387  توسط کاش نامی می شدم   |

 

 



چه گريزيست زمن ؟

چه شتابيست به راه ؟

به چه خواهي بردن

در شبي اينهمه تاريك پناه ؟


مرمرين پله آن غرفه ي عاج

اي دريغا كه زما بس دور است

لحظه ها را درياب

چشم فردا كور است


 

 

 

مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386

 

 

آپلود
عبدلی جونم
ناشناس
ابی پرست
خودگشودگی
اندوه من
دل بيا بريم
منيب
قالب وبلاگ

 

 

RSS 2.0

Designed By ParsTheme